حلاوت

قرآن یک دوره معاهده بین انسان وخداست که یکی از این معاهدات این است که «ان تنصروا الله ینصرکم و یثبت اقدامکم»
و برای اینکه صورت عهد برای ما یادآوری شود لازمه اش ارتباط مرتب با آن است که امام صادق علیه السلام فرمودند روزانه ۵۰ آیه از قرآن بخوانید.
قرآن کریم مأدبه الهی است شما به اندازه طاقت خود از آن توشه برگیرید.
مأدنه:
۱- خوان و سفره معنوی که می‌توان پای آن نشست و از تنوع این سفره گسترده از آنچه مطابق میل و نیازهای خود است٬ بهره برد.
۲- اگر مأدبه را ازادب بگیریم می شود: قرآن «ادبستان الهی». خداوند مردم را به بهترین ادب تأدیب می‌کند از پیامبران گرفته تا بقیه مردم. پیامبر فرموده است: خداوند مرا ادب کره و چه زیبا ادب کرده است.
اگر خداوند بخواهد کسی را ادب کند راه و رسم کمال را در اختیار او قرار می دهد.
مؤمنان در سایه مراجعه مستمر به قرآن به بهترین ادب تأدیب می شوند.
بنابراین تربیت و تأدیب الهی در سایه مراجعه مستمر به قرآن است.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
کتاب خدا حبل ممدودی است که از آسمان به زمین کشیده شده است(شما بوسیله آن می توانید از زمین به آسمان پر کشید)
شما به غرب بروید یا به شرق٬ علم صحیح را جز در خانه‌ای که جبرییل رفت و آمد می‌کرده نخواهید یافت.

استاد معارف

مراجعه به قرآن باید مراجعه علمی باشد نه حتی مراجعه احساسی و ازروی دوست داشتن.

گلها همه با اذن تو برخاسته اند
از بهر ظهور تو خود آراسته اند
بی شک همه در لحظه آغاز بهار
اول فرج تو از خدا خواسته اند
طراوت دل در نزدیکی با او برایتان آرزو دارم در سال جدید

همه موجودات جهان بسوی تکامل در حرکتند. تکامل انسان همان خدایی شدن اوست.که او باید با اختیار بسوی آن برود.
همه ابزار های لازم هم در اختیار او قرار گرفته
وَسَخَّرَ لَکُم مَّا فِى ٱلسَّمَـٰوَ‌ٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ….
و آنچه در آسمانها و زمین است تمام را مسخر شما گردانید…
راه و هدف هم مشخص شده
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ
و من جنّ و انس را نیافریدم مگر برای اینکه مرا (به یکتایی) پرستش کنند.
بعد هم باید به من حساب پس بدهی

پس خودت مواظب اعمالت باش ما هم آنها را ثبت خواهیم کرد و

کُلَّ إِنسَانٍ أَلْزَمْنَاهُ طَائِرَهُ فِی عُنُقِهِ وَنُخْرِجُ لَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ کِتَابًا یَلْقَاهُ مَنشُورًا [۱]

سلاله جون خیلی به من کمک کردی ممنونم ازت
همه جا موفقیت یارت باد

همون تحقیقاتمتم را فرستادم البته یکیش نیمه تمام…اما بالاخره رفت
امید خدا

شکفتن گل سرسبد آفرینش٬ که ریشه‌هایش در زمین استوار و شاخه های طوبایش سر بر آستان «قاب قوسین او ادنی» ساییده و عطر خوشبوی رحمتش عالمیان را فرا گرفته٬ بر همه جهانیان مبارک باد.

«دکتر لورا واکسیا واگلیری» استاد دانشکاه «ناپل» در کتاب «پیشرفت سریع اسلام» می‌نویسد:
کتاب آسمانی اسلام نمونه‌ای از اعجاز است…
قرآن کتابی است که نمی‌توان از آن تقلید کرد٬ نمونه سبک و اسلوب قرآن در ادبیات سابقه ندارد تأثیری که این سبک در روح انسان ایجاد می‌کند ناشی از امتیاز و برتری‌های آن است. چطور ممکن است این کتاب اعجازآمیز ساخته محمد صلی الله علیه و آله باشد در صورتی که او یک نفر درس نخوانده بود.
ما در این کتاب گنجینه‌ها و ذخایری از علوم می‌بینیم که فوق استعداد و ظرفیت باهوش‌ترین اشخاص و بزرگترین فیلسوفان و قوی‌ترین رجال سیاست و قانون است. به دلیل این جهات است که قرآن نمی‌تواند کار یک مرد تحصیل‌کرده و دانشمند باشد.

یا علی…. مددی
پدر: بیمارستان
مادر: تنها
بچه ها: سرماخورده

….
من: کُند، پژوهشها تلمبار

و امتحان و درس نخونده خیال ناراحت و دل نگران و …

لابد زبونم لال «افتاده»

بدتر از همه اینترنت خراب، البته از نوع پر سرعتش

وای

واینک جسم قطعه قطعه حسین در صحرای نینوا آزادگی را تا اعماق تاریخ فریاد می کند و سر خونینش بر بالای نی آواز قرآن را در تاریخ می پراکند.
غروب شام غریبان را، کودکان رنج دیده و پراکنده در بیابان را، دل پر درد زینب را…..
بیا مسلمان باشیم نه مسلمان نما
بیا تا قرآن بخوانیم و خود را بر عمل به آن واداریم.

شیعیان دیگر هوای نینوا دارد حسین (ع) / روی دل با کاروان کربلا دارد حسین (ع)
از حریم کعبه جدش به اشکی شست دست / مروه پشت سر نهاد اما صفا دارد حسین
میبرد در کربلا هفتاد و دو ذبح عظیم / بیش از اینها حرمت کوی منا دارد حسین
پیش روراه دیار نیستی کافیش نیست / اشک و آه عالمی هم در قفا دارد حسین
بسکه محملها رود منزل به منزل با شتاب / کس نمی‌داند عروسی یا عزا دارد حسین
رخت و دیباج حرم چون گل به تاراجش برند / تا بجائی که کفن از بوریا دارد حسین
بردن اهل حرم دستور بود و سر غیب / ورنه این بی‌حرمتیها کی روا دارد حسین
سروران،‌پروانگان شمع رخسارش ولی / چون سحر روشن که سر از تن جدا دارد حسین
سر به تاج زین نهاده راه‌پیمای عراق / می‌نماید خود که عهدی با خدا دارد حسین
او وفای عهد را با سر کند سودا ولی / خون به دل از کوفیان بی‌وفا دارد حسین
دشمنانش بی‌امان و دوستانش بی‌وفا / با کدامین سر کند مشکل دو تا دارد حسین
سیرت آل علی با سرنوشت کربلاست / هر زمان از ما یکی صورت نما دارد حسین
آب خود با دشمنان تشنه قسمت می‌کند / عزت و آزادگی بین تا کجا دارد حسین
دشمنش هم آب می‌بندد به روی اهل بیت داوری بین با چه قومی بی‌حیا دارد حسین
بعدازاینش صحنه‌هاو پرده‌هااشکست وخون / دل تماشا کن چه رنگین سینما دارد حسین
سازعشق است وبه دل هرزخم پیکان زخمه‌ئی / گوش کن عالم پراز شور و نواداردحسین
دست آخر کز همه بیگانه شد دیدم هنوز / با دم خنجر نگاهی آشنا دارد حسین
شمر گوید گوش کردم تا چه خواهد از خدا / جای نفرین هم بلب دیدم دعا دارد حسین
اشک خونین گو بیا بنشین به چشم شهریار / کاندرین گوشه عزایی بی‌ریا داردحسین
نام شاعر:شهریار